![](https://www.ntvo.nl/app/uploads/2022/03/GettyImages-1204384822-scaled-1-600x400.jpg)
De incubatietijd van een ziekte is de periode die verstrijkt tussen het moment van infectie en het opkomen van de eerste symptomen. En het blijkt dat die periode tijdens de COVID-19 pandemie gaandeweg steeds korter is geworden. Dat is de conclusie uit een recente studie uit Beijing (China) die onlangs online werd gepubliceerd op JAMA Network Open.
Onderzoekers legden data uit 142 studies naast elkaar om de gemiddelde incubatietijd tussen eind 2019 en nu in kaart te brengen. Ze stelden vast dat de Alfa-variant van het SARS-CoV-2 virus bij de eerste uitbraak in Wuhan, eind 2019, een incubatietijd had van 5 dagen. Maar toen de Omicron-variant opdook in de zomer van 2021 was de incubatietijd al verkleind tot minder dan 3,5 dagen.
Het is belangrijk om te weten hoe lang de incubatietijd van elke virusmutatie is, omdat aan de hand van die kennis wordt vastgesteld hoe lang mensen in isolatie moeten blijven na een besmetting.
De onderzoekers denken dat het SARS-CoV-2 virus voortdurend mutaties heeft ondergaan, en die hebben effect op de overdraagbaarheid van de ziekte, de ernst van de ziektelast en de incubatietijd. Bij de Alfa-variant, waarmee de pandemie begon was die nog 5 dagen, maar de Bèta-variant die in mei 2020 opdook kende een incubatietijd van 4,5 dagen.
De Delta-variant, die een stuk besmettelijker was, verscheen in 2021, en de incubatietijd daarvan was iets korter, 4,4 dagen. Maar de Omicron-variant, die later dat jaar verscheen en snel de dominante variant werd, zorgt veel sneller voor symptomen: 3,4 dagen na een infectie worden mensen ziek.
Een incubatietijd van 5 dagen, zoals bij de Alfa-variant, is volgens de Chinese onderzoekers opmerkelijk lang. De meeste virale infecties zorgen veel sneller voor symptomen. Een normale griep kent een incubatietijd van 2 dagen, en rhinovirussen (de meest algemene oorzaak van verkoudheid) hebben maar anderhalve dag nodig.
De onderzoekers wijzen er wel op dat het slechts om gemiddelden gaat, en dat de incubatietijd per patiënt flink uiteen kan lopen. In hun studie bleek de kortste incubatietijd 1,8 dagen te zijn, en de langste tien keer zo lang, 18,87 dagen.
Als de incubatietijd inderdaad steeds korter wordt, dan kan dat invloed hebben op de regels omtrent quarantaine en isolatie. Sommige landen vereisen een isolatieperiode van 14 dagen als iemand in contact is geweest met een besmet persoon. Die periode zou wat de onderzoekers betreft best verkort kunnen worden, om zo ook de druk op het zorgsysteem te verminderen.
Referentie